Ebanghelyo: Marcos 7:1-13
Nagkatipon sa paligid ni Jesus ang mga Pariseo at ilan sa mga guro ng Batas na galing sa Jerusalem. Napansin nila na kumakain ang ilan sa mga alagad niya nang may maruming kamay, na hindi naghuhugas ayon sa seremonya. Sinusunod nga ng mga Pariseo pati na ng mga Judio ang tradisyon ng kanilang mga ninuno at hindi sila kumakain nang hindi muna naghuhugas ng mga kamay. At hindi rin sila kumakain ng anumang galing sa palengke nang di muna ito nililinis, at marami pa’ng dapat nilang tuparin, halimbawa’y ang paglilinis ng mga inuman, mga kopa at pinggang tanso. Kaya tinanong siya ng mga Pariseo at mga guro ng Batas: “Bakit hindi isinasabuhay ng iyong mga alagad ang tradisyon ng mga ninuno? Hindi nga sila naghuhugas ng kamay bago kumain.” At sinabi sa kanila ni Jesus: “Tama ang propesiya ni Isaias tungkol sa inyong mga mapagkunwari. Nasusulat na “Pinararangalan ako ng mga ito sa kanilang labi, at malayo naman sa akin ang kanilang mga puso. Walang silbi ang kanilang pagsamba sa akin at kautusan lamang ng tao ang kanilang itinuturo.” Pinabayaan nga ninyo ang utos ng Diyos para itatag ang tradisyon ng mga tao.” At sinabi ni Jesus: “Mahusay na pinawalang- bisa ninyo ang salita ng Diyos para tuparin ang inyong tradisyon. Sinabi nga ni Moises: ‘Igalang mo ang iyong ama at ina’, at ‘patayin ang sinumang sumumpa sa kanyang ama o ina.’ Ngunit ayon sa inyo, masasabi ninuman sa kanyang ama o ina, “Inilaan ko na para sa Templo ang maaasahan ninyo sa akin.” At hindi na ninyo siya pinapayagang tumulong sa kanyang ama o ina. Kaya pinawalang- bisa ninyo ang salita ng Diyos sa tulong ng sarili ninyong tradisyon. At marami pa ang mga ginagawa ninyong ganito.”
Pagninilay
Sa Ebanghelyo, ang puna ng mga Pariseo at guro ng mga Batas ay nakabatay sa tinatawag nilang tradisyon. Ang tradisyon na itinutukoy dito ay ang mga mahigpit na bilin sa kalinisan tulad ng malilinis na mga baso, malilinis na mga kamay, at malilinis na damit. Ang nakalulungkot dito ay lagi na lamang nilang ipinupunto ang pangangailangan sa panlabas na kalinisan. Pero, hindi naman isinasaalang-alang ang kalinisan ng kalooban. Kung titingnan natin ang pananaw ni Jesus at ang pagiging mabuting Kristiyano, aanhin natin ang magandang mukha, ang matipuno at malinis na katawan, ang magandang pananamit, o ang halimuyak ng pabango, kung ang kalooban naman natin ay kababakasan ng pangit at masamang pag-uugali, at dugyot pagdating sa usaping moral o mabaho pagdating sa karampatang asal? Huwag natin kalimutan na kaya may tradisyon ay upang ipaalala sa atin na mayroon tayong mayamang kasaysayan ng pagpapadama sa kabutihan ng Diyos at ang pagpapahayag ng kaniyang salita. Sa ating mga gawain sa araw araw, alalahanin natin na higit sa anumang tradisyon at kinagisnan, ang pagiging mabuting Kristiyano ang mahalaga. Kung may ipapasa man tayo sa susunod na henerasyon, iyon ay ang tradisyon ng pagbubukas ng sarili natin sa kalooban ng Diyos.
© Copyright Pang Araw-araw 2026




