Ebanghelyo: Mateo 20:1-16
Tungkol sa nangyayari sa kaharian ng Langit ang kuwentong ito. Maagang lumabas ang isang may-ari para umupa ng mga manggagawa sa ubasan. Nakipagkasundo siya na tatanggap ang mga manggagawa ng isang baryang pilak isang araw, at pinapunta na niya sila sa ubasan. Lumabas din siya nang mag-iikasiyam ng umaga at nakita niya ang ibang mga nakatayo sa plasa na walang ginagawa. Kaya sinabi niya sa kanila: ‘Pumunta rin kayo sa aking ubasan at bibigyan ko kayo ng nararapat.’ At pumunta sila. Muli siyang lumabas kinatanghalian at nang mag-iikatlo ng hapon at gayundin ang ginawa niya. Lumabas din siya sa huling oras ng paggawa at nakita niya ang iba pang nakatayo lamang. Kaya sinabi niya sa kanila: ‘Bakit kayo nakatayo lang at maghapong walang ginagawa?’ Sumagot sila: ‘Dahil walang umupa sa amin.’ Sinabi niya: ‘Pumunta kayo at magtrabaho sa aking ubasan.’ Paglubog ng araw, sinabi ng may-ari ng ubasan sa kanyang tagapamahala: ‘Tawagin ang mga manggagawa at bayaran sila, mula sa huli hanggang sa una.’ Kaya lumapit ang mga dumating sa huling oras at binigyan sila ng tig-isang denaryo (isang baryang pilak). Nang lumapit naman ang mga nauna, akala nila’y tatanggap sila ng higit pa. Ngunit tumanggap din sila ng tig-isang denaryo. Kaya pagkatanggap nila nito, nagsimula silang magreklamo sa may-ari. Ang sabi nila: ‘Isang oras lamang ang trabaho ng mga huling ito, at ipinapantay mo sila ngayon sa amin na maghapong nagtrabaho sa init ng araw.’ Kaya sinagot ng may-ari ang isa sa kanila: ‘Kaibigan, hindi ko kinukuha ang sa iyo. Di ba’t nagkasundo tayo sa isang denaryo isang araw? Kaya tanggapin mo ang sa iyo at umalis ka na. Gusto ko ring bigyan ang nahuli gaya ng ibinigay ko sa iyo. Wala ba akong karapatang gawin ang gusto ko sa pera ko? Bakit ka naiinggit dahil maawain ako?’ Kaya mauuna nga ang huli, at mahuhuli ang una.”
Pagninilay
Ipinapaalala sa atin ng ebanghelyo ngayon na ang biyaya ng Diyos ay hindi nakabase sa haba o hirap ng ating serbisyo kundi sa kaniyang walang hanggang awa. Sa mundong ito, madalas tayong nag-aasam ng pantay na pagpapahalaga batay sa ating mga nagawa. Ngunit ang talinhaga ay nagpapakita na ang Diyos ay nagbibigay ng biyaya ayon sa kanyang sariling kabutihan, hindi batay sa ating mga inaasahan. Ang ganitong uri ng katarungan ay nagtuturo sa atin na maging mapagpasalamat at mapagpakumbaba, sapagkat ang lahat ng ating tinatamasa ay mula sa kaniyang kabutihan. Ang talinhaga rin ay nagtuturo ng kahalagahan ng pagtanggap at pagkilala sa iba, gaano man sila kahuli sa pagdating sa pananampalataya. Tinatawagan tayo na maging bukas at magalak para sa lahat ng tatanggap ng biyaya ng Diyos. Sa ganitong paraan, ang ating pananampalataya ay tunay na nagpapakita ng diwa ng pag-ibig at katarungan ng Diyos.
© Copyright Pang Araw-araw 2026
2014 Copyright. Claretian Communications Foundation Inc
