Setyembre 16, 2026

Ebanghelyo: Lucas 7:31-35
”Ngayon, kanino ko ikukumpara ang mga tao sa kasalukuyan, at sa ano sila katulad? Para silang mga batang nakaupo sa mga plasa, at nagrereklamo ang ilan sa kanila: ‘Tinugtog namin ang plauta para sa inyo at hindi kayo sumayaw, at nang umawit naman kami ng punebre, ayaw naman ninyong umiyak. Ganito rin naman ang nangyari. Dumating si Juan Bautista na hindi kumakain ng tinapay ni umiinom ng alak, at ang sabi ninyo’y ‘Nasisiraan siya ng bait!’ Dumating naman ang Anak ng Tao na kumakain at umiinom, at sinabi naman ninyong ‘Narito ang taong matakaw at lasenggo, kaibigan ng mga publikano at mga makasalanan.’ Gayon pa ma’y nakilala ng kanyang mga anak ang Karunungan.

Pagninilay

Sa halip na tumanggap ng mga tanda ng Diyos, naging mapanghusga ang mga tao, anuman ang paraan ng mensahe. Si Juan Bautista, na namuhay sa pagiging disiplinado at pagtanggi sa mga luho, ay tinawag nilang sinapian ng demonyo. Si Jesus naman ay inakusahan bilang matakaw at manginginom. Ang mensaheng nais iparating ni Jesus ay hindi tungkol sa mga panlabas na anyo ng tao, kundi sa kakayahan nilang makita ang kalooban ng Diyos. Tinutukoy Niya ang katigasan ng puso ng mga tao na tumanggi sa mga pagkakataon ng kaligtasan. Marami ang tumangging tanggapin si Juan at si Jesus dahil hindi sila tugma sa inaasahan ng mga tao. Itinuturo sa atin na mahalaga ang pagiging bukas sa iba’t ibang paraan ng pagpapahayag ng katotohanan. Hindi natin dapat husgahan ang anyo o pamamaraan ng Diyos sa pagbibigay ng mensahe, kundi unawain ang diwa ng Kaniyang pagmamahal at awa. Ang karunungan ng Diyos, bagama’t iba sa ating inaasahan, ay palaging makikilala ng mga bukas ang puso.

© Copyright Pang Araw-araw 2026